தொலைத்துவிட்ட என் தூக்கத்தை உன் கண்களில் தேடுகிறேன்
துயில்கொள்ளும் நேரம் எல்லாம் தொலைதூரம் போயிற்று
என் வானம் இன்னும் சில இருட்டுகளை கொண்டிருந்தாலும் விடியலுக்கான ஒளி சிதறல்களை உன் விழி மூலம் காண்கிறேன்.
என்னை மீட்டு எடுக்கும் உன் நினைவுகளுக்கு முடிவில்லா முள்வேலி போடுகிறது மனது.
ஆனாலும் இன்னும் வனம் தான் எனை விடவில்லை
வனம் விட்டு வரா வனவாச வாழ்க்கையில்
சிறு பூக்கள் எனை சிறைப்படுத்துவதேன்...
நொருங்கி விட்ட காய்ந்த இலையாய்
சிறகிழந்த சருகாய் மனம் வனம் சுற்றி வரும் என்னாளும்.
என் விழியோர பார்வை கூட உன்னை தேடும்
என் வழியாவும் உன்னை வந்து சேரும்
என் வருங்காலம் உன்னில் துவங்கும்
மனம் ஏங்கும் முப்பொழுதும்
இமைக்கும் நொடி கூட பிரியா வரம் வேண்டும்!
என் பிறப்பினூடே உன் மறுபிறப்பு பெற்றவள். உன் உடல் ஒட்டி வளர்ந்தேன். உன் உயிர் பற்றி கிடந்தேன். விதி பற்றி செல்லும் வாழ்க்கையில் உன் ஓர் விரல் பற்றி சொல்லும் வழி வேண்டும் அவ்வளவே!
இன்று அன்னையானவள் சேயானாள். பற்கள் அற்ற வார்த்தைகளில் மழலை மொழி கற்றேன்.
உன் சேயாய் துவங்கிய என் வாழ்வில் ஓர் அழகிய பிறழ்வு...
நான் இன்று தாயானேன் உனை சீராட்டி தாங்கும் தருணத்திற்காகவே...!
